TamilnaduTalk.com: கொலைக்களம் - பத்ரி சேஷாத்ரி - TamilnaduTalk.com

Jump to content


Page 1 of 1

கொலைக்களம் - பத்ரி சேஷாத்ரி Rate Topic: -----

#1 User is offline   பாலா 

  • Philosopher
  • PipPipPipPipPip
  • Group: Active Members
  • Posts: 1,857
  • Joined: 12-ஏப்ரல் 06
  • Gender:Male
  • Location:USA

Posted 18 மார்ச் 2012 - 09:50 மாலை

இங்கிலாந்தின் ‘சானல் 4’ சில மாதங்களுக்கு முன்னர் Killing Fileds என்ற ஆவணப் படத்தை வெளியிட்டது. அதில் இலங்கை ராணுவத்தின் போர்க் குற்றங்கள் தொடர்பான பல சான்றுகள் இருந்தன. அதைத் தொடர்ந்து நேற்று Killing Fileds 2 என்ற இரண்டாவது ஆவணப் படத்தை வெளியிட்டுள்ளது. இதில் மேலும் பல சான்றுகளும், முக்கியமாக பிரபாகரனின் 12 வயதாகும் இளைய மகன் பாலச்சந்திரனைச் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டதும், உள்ளன.


இந்த ஆவணப்படங்களில் காட்டப்பட்ட விஷயங்கள் முற்றிலும் புதுமையானவை அல்ல. போர் இப்படித்தான் நடந்திருக்கும் என்று தமிழக மக்களுக்குக் கட்டாயம் தெரிந்திருக்கும். இந்திய ஆட்சியாளர்களுக்கும் தமிழக அரசியல் கட்சித் தலைவர்களுக்கும் கூடத்தான். இந்திய அரசின் முழுமையான ஆதரவுடன்தான் இந்தப் போரே நடைபெற்றது. இந்தியா, இலங்கை ராணுவத்துக்குப் படை உதவி, தகவல் உதவி, லாஜிஸ்டிக்ஸ் உதவி, பயிற்சி ஆகியவற்றை அளித்தது.

இப்போது ஐ.நா மனித உரிமைகள் அமைப்பில் இலங்கை தன் போர்க்குற்றங்கள்மீது விசாரணை நடத்தவேண்டும் என்று அமெரிக்கா தீர்மானம் ஒன்றைக் கொண்டுவந்துள்ளது. அதற்கு இந்த இரு ஆவணப்படங்களும் மனித உரிமை அமைப்புகள் உருவாக்கியுள்ள ஆவணங்களும் ஐ.நாவின் சொந்த அறிக்கையும் வலு சேர்க்கின்றன.

இங்கு பிரச்னை இருவேறு தளங்களில் உள்ளது. ஒன்று அரசுகள், கட்சிகள் சம்பந்தப்பட்டது. இரண்டாவது பொதுமக்கள் சம்பந்தப்பட்டது.

விடுதலைப் புலிகளுக்கு எதிரான போரில் இந்தியாவும் இலங்கையும் ஒரே தரப்பில் இருந்தன. அதனால், இப்போது இந்தியாவால் இலங்கைக்கு எதிராக வாக்களிக்க முடியாது. அதற்கு இந்தியா ஏதேதோ சாக்கு சொல்கிறது. இந்தியாமீது காஷ்மீர் அல்லது வடகிழக்கு தொடர்பாகப் பிற நாடுகள் தீர்மானம் கொண்டுவந்தால் என்ன செய்வது என்கிறது இந்தியா. கொண்டுவந்தால் என்ன பிரச்னை? இந்தியா மனித உரிமைகளை மீறியிருந்தால் பிற நாடுகள் இந்தியாவுக்கு எதிராகத் தீர்மானம் கொண்டுவருவது சரிதானே? எல்லாவற்றையுமே ஒரு நாட்டின் உள்நாட்டுப் பிரச்னை என்று சொல்வது இன்றைய உலகில் சாத்தியமே இல்லை. இதைப் புரிந்துகொள்ளாத இந்தியா தன் தலையை மணலுக்குள் இறுகப் புதைத்திருக்கிறது.

தமிழகக் கட்சிகளுக்கு இதெல்லாம் புரியாமல் இல்லை. திமுகவின் கலைஞர் கருணாநிதிக்கு போரின்போது என்ன நடந்தது என்று தெரியவே தெரியாதா? அவருடைய மனம் திடீரென இளகி, கசிந்து உருகுகிறது. கட்சி எம்.பிக்கள் நாடாளுமன்றத்தில் கொந்தளிக்கிறார்கள். அஇஅதிமுகவின் ஜெயலலிதா ஏற்கெனவே ஈழத்தமிழர்களைக் காக்க வந்த தாயாக அவதாரம் செய்துவிட்டார். ஆனால் இவர்களுடைய கூக்குரலுக்கு இந்திய வெளியுறவுத்துறை செவி சாய்க்காது.

அமெரிக்கா இதில் என்ன ஆதாயத்தை எதிர்பார்க்கிறது என்று புரியவில்லை. அவர்களுக்கும் போரின்போது என்ன நடந்தது என்பது நன்கு தெரிந்ததுதான். ஈராக் முதல் ஆஃப்கனிஸ்தான் வரை இதுபோன்ற பலவற்றை அவர்களே நேரிடையாகவே செய்திருக்கிறார்கள்.

***

இந்த இரண்டாம் ஆவணப்படத்தில் ஓரிடத்தில் (இந்தியா, இலங்கை அல்லாத நாட்டின்) ஒரு பெண்மணி முதல் ஆவணப்படத்தைப் பார்ப்பதுபோன்ற காட்சி வரும். அதைப் பார்க்கும் அவருடைய முகத்தில் ஒரு கலக்கம். கண்களில் கண்ணீர். அதிர்ச்சி. முதல் ஆவணப்படம் காட்டப்பட்டபோது பிரிட்டன், ஆஸ்திரேலியா முதற்கொண்டு உலகின் பல நாடுகளில் மக்களிடையே பெரும் தாக்கம் இருந்தது. என் கணிப்பில் இந்தியாவில், தமிழகம் தவிர, அந்த அளவுக்குத் தாக்கம் இல்லை. தமிழகத்திலும்கூட, இந்தப் பிரச்னை தமிழ் பேசும் மக்கள் சார்ந்தது என்பதால்தான்.

இதற்கு என்ன காரணம்? மனித உரிமை பற்றியும் மனித சுதந்தரம் பற்றியும் இந்தியர்களுக்கு இன்னமும் சரியான உணர்வும் அறிவும் இல்லை. மேலை நாடுகளின் மனித உரிமை என்ற கொள்கை பொதுமக்களிடம் ஆழமாக வேரூன்றியிருக்கிறது. ஆனால் இந்தியாவிலோ, எண்ணற்ற மக்கள் ஏதோ ஒருவிதத்தில் ஆதிக்கக் கும்பல்களாலும் அரசாலும் தொடர்ந்து வதைபட்டுக்கொண்டேதான் இருக்கின்றனர். இதனை எதிர்த்துப் போராடி நிர்வாகத்திலும் சட்டம் ஒழுங்கிலும் மாற்றம் கொண்டுவருவது எப்படி என்று இந்தியர்களுக்குத் தெரியவில்லை. கூடவே பெரும்பாலான பலர், பல்வேறு விதமான அடக்குமுறைகளை ஆதரிக்கவே செய்கின்றனர்.

உதாரணமாக, என்கவுண்டர் என்பதை இந்தியப் பொதுமக்கள் பெருமளவு ஆதரிக்கின்றனர். சிறு குழந்தைகளை வன்கலவி செய்து கொன்றவன், கடத்திச் சென்று கொலை செய்தவன் என்று ஆரம்பித்து வங்கிக் கொள்ளையர்கள் வரை, ‘போட்டுத் தள்ளு!’ என்று சொல்ல மக்கள் அஞ்சுவதில்லை. போஸ்டர் அடித்துக் கொண்டாடுகிறார்கள். தமக்கு வேண்டியபடி சட்டத்தை வளைத்துக்கொள்வதில் தவறு ஏதும் இல்லை என்பது இந்திய வாதம். இந்த மனோபாவம் பல மேலை நாடுகளில் இருப்பதில்லை. அப்படிப்பட்ட நாட்டின் மக்கள்தான் மனித உரிமைகளை முன்னெடுக்கிறார்கள். அவர்களிடம் பொதுவாக சந்தர்ப்பவாதம் இருப்பதில்லை. அதுபோன்ற பண்பட்ட ஒரு சமூகமாக இந்தியச் சமூகம் மாறவேண்டும்.

அப்படி மாறாதவரை, Killing Fileds (1|2) போன்ற ஆவணப் படங்களால் இந்தியாவில் பெரும் மாறுதலை ஏற்படுத்திவிட முடியாது. ட்விட்டரில் மூத்த இந்திய பத்திரிகையாளர்கள்கூட விடுதலைப் புலிகள் இப்படிப்பட்டவர்கள், அப்படிப்பட்டவர்கள் என்கிறார்கள். விடுதலைப் புலிகள் எப்படிப்பட்டவர்களாக இருந்தாலும், ஒரு போரில் அப்பாவிகள் பாதிக்கப்படாமல் இருக்க ஒரு ராணுவம் எவ்வளவோ செய்திருக்கலாம். சிறு குழந்தைகளைக் கொல்வது, செஞ்சிலுவைச் சங்கத்திடமிருந்து பெற்ற தகவல்களைத் தவறாகப் பயன்படுத்தி குண்டுபோட்டு அப்பாவிகளைக் குறிவைத்துக் கொல்வது, வெள்ளைக்கொடி ஏந்திச் சரணடைய வந்தவர்களைக் கொல்வது, பெண் போராளிகளைப் பாலியல் வன்கொடுமை செய்து கொல்வது போன்ற போர்க்குற்றங்களை எதைக் கொண்டும் நியாயப்படுத்திவிட முடியாது. அப்படித் தொடர்ந்து நியாயப்படுத்துபவர்களுக்கு மனித உரிமை என்ற வார்த்தையே கெட்ட வார்த்தையாக உள்ளது.

சுற்றியுள்ள நண்பர்களிடம் பேசும்போது, இந்தப் பிரச்னையின் தீவிரம் இன்னும் அதிகமாகவே புரிகிறது. இந்தியாவில் மாற்றத்தைச் சட்டென உருவாக்கிவிட முடியாது. இரண்டு மூன்று தலைமுறைக்குள்ளாவது இந்த மாற்றத்தை ஏற்படுத்திவிட நாம் முயற்சி செய்யவேண்டும்.

- பத்ரி சேஷாத்ரி
( http://www.badriseshadri.in/ )
உயிர் போனால் மயிர் போச்சு!
0

Share this topic:


Page 1 of 1
  • You cannot start a new topic
  • You cannot reply to this topic

2 User(s) are reading this topic
0 members, 2 guests, 0 anonymous users